پزیرش هموندان

ارسال شده در: دین و کشورداری | 0

در این کالبُد، و برای پزیرش هموندان، مفاهیم نژاد، تیره، جنس، کشور و زبان، بی اهمیت هستند و به پیروی از کام آزاد مردم اندر گیتی برای گزینش، و بسته به جایگاه همکاری با پزیرش « باور کالبُد مغان » و « دستور یا فرمان کالبُد مغان »، درها را بر روی همگان باز و آزاد می گذاریم.

  • در بخش آشنایی و همراهی در کارگاه ها و کنش های فرهنگی و هنری، با پزیرش «دستور کالبُد مغان» درها بر روی همگان باز و آزاد است.
  • در بخش اداره امور کالبُد، تنها کشتی بستگانِ مزدیسن با باور و پزیرش     « چم پزیرفته شده ی همازوری از سوی کالبُد » و پزیرش «فرمان کالبُد مغان» به کار گماشته خواهند شد.
  • در بخش کارکرد و همچنین فرآیند پزیرش، « کالبُد مغان » با همکاری اهل فن، امکان کشتی بستن و گرویدن به دین مزدیسنی را برای نو همازوران فراهم می کند و همچنین پس از گرایش به دین، آنها را بخشی از خانواده ی همگانی و اجتماعی می شناسد.
  • کالبُد مغان با دست یازی به باور مزدیسنی که در کارنامه اش به درازای تاریخ، روشنایی را هم در امر دینی و هم در امر کشورداری دارد، برای آموزش و پرورش مغان، تنها از سوی « کشتی بستگان باور مند به برداشت و مفاهیم پزیرفته شده از سوی کالبُد » و پزیرندگان «فرمان کالبُد مغان»، گزینش می نماید و پزیرفته شدگان را بخشی از خانواده بیرونی و خصوصی می شناسد.
  • شناخت، همکاری و همازوری با بَغان و مُغان هفت کشور زمین (همه کشور ها)، تنها با رای مثبت و خواست آزاد همه ی برپاکنندگان کالبُد مغان و گفتگوی منظم مغانه تا دستیابی به بهترین پاسخ، و همچنین با فرستادن درخواست نامه ی نوشتاری از سوی مقابل، شدنی است. پزیرش یا ردِ امرِ شناخت، همکاری و همازوری در همه ابعاد، استوار بر رای آزاد کالبد می باشد.
  • پزیرش همازوران از برای رسیدن به جایگاه مغان، پزیرشِ راه، روش و نگرشی نو به زندگی و دنیای پیرامون هست. از اینرو پیش از راهیابی و آغاز به یادگیری در « کالبُد مغان » یا همان آموزشگاه مغان، فرد و/ یا خانواده ی درخواست کننده می بایستی در سه نوبت، گفتگو و مصاحبه ای را با دو تن از هم آفرینان کالبُد داشته باشند تا هم درخواست کننده(گان) از ژرفنای راه و روش کالبُد آگاه شود و هم زمینه های زندگی به روش مغان از برای هر دو سوی همازوری مشخص و شفاف شود. این امور در بر گیرنده ی مکان، زمان و توان مینوی و گیتیک یا به گویش روزمره، معنوی و مادی آموزش و زندگی به روش پیش بینی شده در کالبُد، می باشند که در « گفتگوی پزیرش » بیشتر به آن پرداخته خواهد شد.