mithras-cirkel

Moghan organiseert een maandelijkse vrouwencirkel rond volle maan. Een vrouwencirkel is een plek waar vrouwen samenkomen en los van de dagelijkse beslommeringen, gewoon zichzelf kunnen zijn. De cirkel heeft iedere maand een bepaald thema, maar niets hoeft en alles kan. Iedere vrouw kan haar eigen verhaal delen. Ze wordt beluisterd zonder oordeel, zonde raadgevingen en ze wordt bovenal echt gehoord. Het verhaal van de ene vrouw, kan inspiratie of oplossingen aanreiken voor een andere vrouw.  Zusterschap en solidariteit staan in een vrouwencirkel centraal.

Een plek voor en door vrouwen waar zusterschap centraal staat.
Wie wil, mag iets lekkers meebrengen om te delen. Thee en frisdrank worden voorzien.

 

Waar             Ronse (contacteer ons)

Wanneer       tot

Reservaties   mieke@moghan.org

Contact           0473699439

 

 

Zelf heb ik goede ervaringen met een vrouwencirkel in de buurt: een zogenaamde Rod

e Tent. Dit is één benaming voor een vrouwencirkels, geïnspireerd op het boek “The Red Tent” van Anita Diamant (ook verfilmd).  Meestal komt een vrouwencirkel samen rond nieuwe of volle maan. De Rode Tent komt samen met nieuwe maan, als symbool voor een nieuw begin, een nieuwe cyclus, een nieuwe energie met nieuwe mogelijkheden.

Het idee van de Rode Tent gaat terug naar oude volken en culturen waar vrouwen zich tijdens hun menstruatie samen terugtrokken en even geen deel hoefden uit te maken van de maatschappij. De andere vrouwen namen de zorg voor de kinderen en andere taken in de gemeenschap even voor hun rekening.  De vrouwen in de “rode tent” bogen zich over geschillen en problemen in de gemeenschap. Tijdens deze specifieke periode zijn vrouwen gevoeliger en intuïtiever, en meer dan anders in staat om onevenwicht aan te voelen en aan te pakken. Wanneer hun dagen in de rode tent erop zaten, maakten de vrouwen hun oplossingen en inzichten kenbaar aan de mannen, die deze wijsheid ernstig namen en ook werkelijk toepasten om verbeteringen aan te brengen in de groep. Op die manier vervulden de vrouwen een “dragende rol”, als “hoedsters van het grotere geheel”.

Waarom ik dit idee inspirerend vind? Ik las lang geleden een interview met een in Vlaanderen gekende vroedvrouw, Ria Beyens,  die ook actief is op het vlak van vrouwengeschiedenis en educatie. Zij stelt dat vrouwen een uitzonderlijke en specifieke verbinding hebben met het grotere geheel. Ze zijn als het ware metaforen voor het leven zelf. Het leven gaat op en neer, in golven. Vrouwen léven dat cyclische, met hun lichaam. Ria Beyens gaat zelfs zover om te stellen dat, als je een hele economie zou baseren op dit afwisselend in- en uitwaarts principe, je duurzaamheid zou creëren. Het zou immers betekenen dat je na iedere fase van groei, de fase van het “terugplooien”, de rust, de evaluatie zou respecteren. Om daarna weer vooruit te kunnen gaan. In onze huidige westerse economie gaan we daaraan voorbij.

Een vrouwencirkel betekent voor mij vooral: beluisterd worden zonder oordeel, zonder commentaar of goede raad. Een cirkel staat voor “zusterschap”, een voor mij natuurlijk gegeven, maar in onze maatschappij voor velen blijkbaar niet vanzelfsprekend. Hoe vaak hoor je niet het gezegde dat “vrouwen zo hard kunnen zijn voor elkaar”? Vrouwen worden in de positie van concurrentes geduwd. Concurrerende moeders, werkneemsters, partners… In een vrouwencirkel draait alles om zusterschap, om het feit dat vrouwen elkaar kunnen verheffen in plaats van naar beneden te halen. Door naar elkaar te luisteren, ruimte en tijd te maken voor elkaars verhalen, of elkaars stilte. Door elkaars kracht, wijsheid en schoonheid te eren. Als vanzelfsprekend.

Zelf voel ik me steeds opgeladen en geïnspireerd na een vrouwencirkel. Er is altijd wel iets herkenbaars in het verhaal van een andere vrouw. Een ervaring van de ene vrouw, kan de oplossing zijn voor een andere.  Het geeft kracht om je eigen verhaal te doen. Ik geloof graag in de stelling dat vrouwen door samen te komen en te delen een stukje van de maatschappij ten goede kunnen veranderen. Ik geloof graag dat vrouwen een metafoor zijn voor het leven zelf, al was het maar omdat dit appelleert aan de eigen verantwoordelijkheid. We zijn allemaal verantwoordelijk voor onszelf, elkaar en het grotere geheel. Het is dat waar ik altijd aan herinnerd word bij nieuwe maan, in de cirkel van vrouwen maar ook als ik niet deelneem en naar de sterrenhemel kijk.

Vragen? Contacteer ons

velden gemarkeerd met * zijn verplicht